اهدای تخمک و درمان نابارداری و ناباروری

حداکثر سن فرد گیرنده تخمک ۴۵ سال است. البته فرد باید کاملا از خطرات بارداری در سنین بالا مطلع باشد و پس از مشاوره های لازم با متخصص و روانپزشک برای این کار اقدام کنند.

لازم است زوجی که میخواهند با روش اهدای تخمک تحت درمان قرار گیرند تحت مشاوره باشند و تمام جوانب این کار از مسائل روحی روانی و قانون و سایر مسائل در نظر بگیرند و با آگاهی کامل درمان را آغاز کنند.

 

آزمایشهای اولیه پیش از درمان باید به طور کامل انجام شود آزمایش بررسی مایع منی مرد میعانات عمومی فیزیکی آزمایش های روتین قبل از بارداری نظیر سرخجه، آزمایش های ایمنی، تعیین گروه خون، ایدز، هپاتیت، میعانات لگنی، بررسی حفره رحم و سونوگرافی برای اندازه گیری حجم رحم و در صورت لزوم هیستروسکوپی و لاپاراسکوپی تعدادی از این آزمایش ها است.

ضمنا رحم فرد گیرنده تخمک در زمان عمل باید آمادگی داشته باشد لازم است اقدامات لازم از قبل انجام گیرد.

سن اهدا کننده تخمک بهتر است بین ۲۱ تا ۳۴ سال باشد و ترجیحا این فرد قبلا بچه دار شده باشد چرا که شانس حاملگی را در فرد گیرنده تخمک بالا میبرد.

خصوصیات فیزیکی فرد گیرنده و اهدا کننده تخمک بهتر است هماهنگ باشد خصوصیاتی نظیر رنگ پوست رنگ چشم رنگ مو و ساختمان بدنی.

فرد اهدا کننده تخمک باید از نظر ژنتیکی کاملا سالم باشد همینطور از نظر بیماری‌هایی نظیر سیفلیس هپاتیت ایدز نیز باید مورد بررسی قرار گیرد

ارزیابی روان روانشناختی فرد اهدا کننده تخمک توسط یک شخص حرفه ای نیز بسیار توصیه می شود این سابقه شامل بررسی سابقه خانوادگی تحصیلی ثبات روحی انگیزه اقدام سابقه بارداری سخت روابط بین فردی سابقه قضایی و قانونی سابقه بیماری های روانپزشکی و اختلال شخصیتی است

توجه: برخی از فقها این عمل را با شروعی از قبیل آن گاه مجاز دانسته اند (برای اطلاعات بیشتر به رساله مراجعه فرمایید.